कविता कवि: माधव साधक परियार
गोर्खालीबाट ड्यूटी गर्न टिचिङ्ग अस्पतालमा ।
गयो माधव दुई हजार चौहत्तर सालमा ।।
दुई हजार चौहत्तर साल पौष एक गते थियो ।
भरत सरलाई भेटिकन चलानी पनि दियो ।।
अस्पतालमै भेट भयो रुद्र भण्डारी नाउँ ।
भित्री मनमै लाग्यो मलाई सधैं भेट्न पाउँ ।।
परहितकारी सेवा भावको भण्डारी मित्र ।
गहिरो प्रेम बस्यो मेरो यो हृदयभित्र ।।
सबैको लागि चाहे उहाँले पहाड फोर्नुहुन्छ ।
एकदिन पक्कै उहाँको कुरा विश्वले नै सुन्छ ।।
एक्काइस बर्षे प्रेम भावको कलिलो त्यो ठिटो ।
सकैसँग श्रद्धाभावले बोल्ने साह्रै मिठो ।।
नमस्कार गर्ने सबैसँग रहेछ परिचित ।
त्यस्ताले नै गर्न सक्छन् यो राष्ट्रको हित ।।
उहाँसँग माधव पनि गर्छ हातेमालो ।
विश्वभरि प्रेमभावको फैलाउँछौं जालो ।।
प्रेम श्रद्धाले हरेक मानिस जहाँ तँही सपल हुन्छ ।
त्यो मानिसको कुरालाई सबैले नै सुन्छ ।।
विश्वको नै शुभचिन्तक माधव मेरो नाउँ ।
विश्वको नै केन्द्रविन्दु नेपाल देख्न पाउँ ।।
चलचित्र समीक्षा सस्मिता पाठक काठमाडौं । समय परिवर्तित छ । यद्यपी सामाजिक विश्वासहरू हाम्रो समाजमा अझै पनि यथावत छन्, जहाँ...
Discover how https://casinos-online-romania.it.com/ simplifies online gambling navigation, offering easy access to top casino games, slots, and reviews.