रुद्र भण्डारी सहयोगी

कविता कवि: माधव साधक परियार

गोर्खालीबाट ड्यूटी गर्न टिचिङ्ग अस्पतालमा ।
गयो माधव दुई हजार चौहत्तर सालमा ।।

दुई हजार चौहत्तर साल पौष एक गते थियो ।
भरत सरलाई भेटिकन चलानी पनि दियो ।।

अस्पतालमै भेट भयो रुद्र भण्डारी नाउँ ।
भित्री मनमै लाग्यो मलाई सधैं भेट्न पाउँ ।।

परहितकारी सेवा भावको भण्डारी मित्र ।
गहिरो प्रेम बस्यो मेरो यो हृदयभित्र ।।

सबैको लागि चाहे उहाँले पहाड फोर्नुहुन्छ ।
एकदिन पक्कै उहाँको कुरा विश्वले नै सुन्छ ।।

एक्काइस बर्षे प्रेम भावको कलिलो त्यो ठिटो ।
सकैसँग श्रद्धाभावले बोल्ने साह्रै मिठो ।।

नमस्कार गर्ने सबैसँग रहेछ परिचित ।
त्यस्ताले नै गर्न सक्छन् यो राष्ट्रको हित ।।

उहाँसँग माधव पनि गर्छ हातेमालो ।
विश्वभरि प्रेमभावको फैलाउँछौं जालो ।।

प्रेम श्रद्धाले हरेक मानिस जहाँ तँही सपल हुन्छ ।
त्यो मानिसको कुरालाई सबैले नै सुन्छ ।।

विश्वको नै शुभचिन्तक माधव मेरो नाउँ ।
विश्वको नै केन्द्रविन्दु नेपाल देख्न पाउँ ।।